De transport als spiegel.
Zonder transport staat alles stil
Binnen de sector weten we als eerste hoe de economie er voor staat: afnemende volumes, uitgestelde vrachten, stijgende kosten en discussies met klanten over de prijzen, we krijgen er in de keten als eerste mee te maken. Als eerste de lasten (bij een verslechterende economie) en als laatste de lusten.
Zonder transport valt de hele economie stil, maar we knijpen collectief de sector wel uit. En er wordt dan gelijk geschermd met: ja maar dan moeten we dat doorberekenen aan de consument.... Nee hoor, je maakt alleen een beetje minder winst als je een product aan die consument verkoopt.... Hoe ga je het oplossen als er straks geen transportbedrijven meer zijn? Zelf de complete logistiek aanpakken?
Of ga je dan nog meer wijzen uit het oosten halen? En vervolgens wel verwachten dat de kwaliteit hetzelfde blijft?
En dan vragen mensen zich af waarom de stress zo hoog ligt in de sector? Nou de marges zijn (te) klein, de tijden waarin er geleverd mag worden haast onhaalbaar, overal moet alles op afspraak, ben je te vroeg? Wachten, ben je te laat? Nog langer wachten of je wordt geweigerd en maak maar een nieuwe afspraak....... Maar we hebben de spullen wel echt nodig....
Het is een ongeluk in wording, in slowmotion.
Ik denk dat we de sector en zijn mensen eens wat beter moeten beschermen, of maken we de sector gewoon AI? Ben je van het gezeur af ook....
Overigens kan de sector zelf ook wat doen, maar dan moet de wil er wel zijn.
Wil je eens sparren? Stuur een berichtje of bel.